Programowanie wchodzi w nową fazę. Koszt migracji między językami zaczyna gwałtownie spadać dzięki agentom AI kodującym. Simon Willison opisał wczoraj przypadek firmy, która całkowicie przepisała aplikacje iOS i Android z kodu natywnego do React Native, korzystając z agentów typu Claude Code i Codex. To nie eksperyment uczelniany, ale praktyczna decyzja biznesowa średniej wielkości firmy technologicznej.
Willison przywołuje też wypowiedź Mitchella Hashimoto, współzałożyciela HashiCorpu i autora popularnego serwera Bun:
Programming languages used to be LOCK IN, and they're increasingly not so. — Mitchell Hashimoto
Hashimoto pokazuje to na własnym przykładzie. Bun, oryginalnie napisany w Zig, jego zespół potrafiłby dziś przepisać w innym języku w kilka tygodni, używając agentów AI. Dotychczas wybór stosu technologicznego był zobowiązaniem na lata, a kompletna migracja oznaczała setki tysięcy godzin programistycznych i powszechnie znaną krzywą porażek. Argument o „kosztach przejścia" trzymał wiele firm w przestarzałym stosie znacznie dłużej, niż było to racjonalne.
Co kluczowe, w opisywanym przypadku React Native firma wprost stwierdziła, że gdyby zaszła taka potrzeba, mogłaby równie sprawnie wrócić do kodu natywnego. Decyzja o stacku technologicznym przestaje być punktem bez powrotu. Staje się hipotezą, którą można przetestować i odwrócić w rozsądnym czasie.
Dla polskich firm z dużym backlogiem legacy, utrzymujących systemy w starszych wersjach Javy, PHP czy .NET Framework, ma to wymierny wymiar. Migracja, która jeszcze rok temu wymagała 12-miesięcznego projektu i 8-osobowego zespołu, dziś bywa realna w 2–3 miesiące z mniejszym zespołem wspartym przez Claude Code, Cursor lub Codex. Zmienia to także logikę rekrutacji. Wąskie specjalizacje (np. tylko Swift, tylko Kotlin) tracą na strategicznej wadze, bo zespół wielojęzyczny z dobrym agentem może realnie obsłużyć kilka stosów jednocześnie.
Granicą zdrowego rozsądku pozostaje krytyczność systemu. Agenci AI nadal popełniają błędy w refaktoryzacji złożonych baz kodu, a regresje w systemach produkcyjnych są kosztowne. Migracja billingu, integracji z bankami czy systemu fiskalnego wymaga nadzoru, testów regresyjnych i etapowego wdrożenia. Ale CTO planujący strategię IT w 2026 roku powinien przeliczyć od nowa „koszt zmiany języka", bo arytmetyka znana z poprzedniej dekady przestaje być adekwatna.
Źródło: Simon Willison — „Not so locked in any more" (EN), 14 maja 2026.
