ArXiv, największe na świecie repozytorium preprintów naukowych, wprowadza roczny zakaz publikacji dla autorów, którzy oddają pracę wyłącznie modelom językowym. Decyzja ogłoszona 16 maja 2026 roku obejmuje każdego, w czyjej submisji znajdą się „niezbite dowody" niesprawdzenia wyniku LLM: halucynowane cytaty, komentarze modelu w tekście albo fabrykowane odniesienia. Po roku odsiadki autorzy muszą najpierw przejść recenzję w renomowanym czasopiśmie, zanim wrócą do arXiv.
Problem nie jest hipotetyczny. Niedawne badania wykazują wzrost sfabrykowanych cytowań w pracach biomedycznych, najprawdopodobniej za sprawą tekstów generowanych przez LLM i nieweryfikowanych przez autorów. ArXiv już wcześniej wprowadził obowiązek endorsementu od uznanych badaczy dla nowych użytkowników, a obecnie przechodzi w status niezależnej organizacji non-profit, między innymi po to, żeby skuteczniej filtrować zalew niskiej jakości preprintów AI. Thomas Dietterich, przewodniczący sekcji computer science arXiv, ujmuje to bez owijania: „jeśli w submisji znajdą się niezbite dowody, że autorzy nie sprawdzili wyników LLM, to znaczy, że nie możemy zaufać niczemu w tej pracy."
Co to znaczy dla polskich firm
Ważny detal: arXiv nie zakazuje używania AI. Zakazuje braku odpowiedzialności. Autor może użyć Claude'a, GPT-5.5 czy Gemini do napisania połowy tekstu, pod warunkiem że bierze pełną odpowiedzialność za błędne cytaty, plagiat, błędy merytoryczne czy stronniczy język. Ta zasada przekłada się jeden do jednego na korporacyjne wdrożenia AI w polskich firmach: model jest narzędziem, nie alibi.
Dział marketingu, HR czy zespół badawczo-rozwojowy, który publikuje raport „napisany przez ChatGPT" bez weryfikacji liczb i źródeł, bierze na siebie identyczne ryzyko, z tą różnicą, że konsekwencje nie kończą się na rocznym banie. Mogą się skończyć pozwem, audytem regulatora albo utratą zaufania klientów. Procedura arXiv jest też dobrym wzorem polityki AI compliance: jedno wyraźne naruszenie skutkuje sankcją, dowody potwierdza moderator, a autorom przysługuje prawo do odwołania. Trzy proste zasady, których w większości polskich firm wdrażających generatywną AI jeszcze nie ma — a powinny być w handbooku, zanim ktoś wyśle do klienta dokument z halucynowanym paragrafem.
