Polska walczy o jedną z kilku europejskich gigafabryk AI, czyli wielkoskalowych centrów obliczeniowych, które Komisja Europejska i EuroHPC chcą zbudować w ramach unijnej strategii sztucznej inteligencji. Stawką jest dostęp do mocy obliczeniowej rzędu 100 tys. procesorów graficznych. Jak pisze ITwiz, decyzja o lokalizacji może zapaść w ciągu najbliższych tygodni lub miesięcy.
Pojedyncza gigafabryka to inwestycja około 3 mld euro i pobór mocy sięgający 200 MW, czyli tyle, ile zużywa duże miasto. Państwo członkowskie, na którego terenie powstanie obiekt, dokłada około 17 proc. wartości projektu, a porównywalne wsparcie zapewnia Komisja Europejska. Przygotowania po polskiej stronie koordynują Ministerstwo Cyfryzacji oraz Instytut Łączności. Harmonogram pozostaje niepewny, bo Komisja kilkukrotnie przesuwała publikację finalnej dokumentacji przetargowej.
To byłby największy projekt cyfrowy w historii Polski i największy w całym regionie Europy Środkowo-Wschodniej — mówi Krzysztof Szubert z Instytutu Łączności.
Co gigafabryka AI oznacza dla polskiego biznesu
Własna infrastruktura obliczeniowa w kraju to dla firm przede wszystkim tańszy i bliższy dostęp do mocy potrzebnej do trenowania oraz uruchamiania modeli AI. Dziś większość polskich przedsiębiorstw korzysta z chmur amerykańskich hyperscalerów, co podnosi koszty i komplikuje kwestie suwerenności danych. Lokalna gigafabryka skróciłaby ten dystans i ułatwiła zgodność z europejskimi wymogami przetwarzania danych.
Skala potencjalnych korzyści jest konkretna. Według analizy EY przytoczonej przez ITwiz inwestycje w AI mogą podnieść polski PKB o 0,7–2,1 proc. w perspektywie dekady, co odpowiada kwocie od 6 do 18 mld euro. Dla rynku pracy oznacza to rosnący popyt na kompetencje cyfrowe i specjalistów potrafiących wdrażać AI w praktyce. Jeśli projekt ominie Polskę, ta sama moc obliczeniowa i powiązane z nią miejsca pracy trafią do innego kraju regionu.
Źródło: ITwiz — Gigafabryka AI w Polsce (1 czerwca 2026).
