Levent Alpöge, matematyk pracujący w Anthropic, ogłosił, że razem z modelem Claude udowodnił hipotezę Riemanna. To jeden z siedmiu problemów milenijnych, nierozwiązany od 1859 roku. Dowód nie został jeszcze niezależnie sprawdzony, a Anthropic do piątku 20 listopada nie skomentował sprawy. Jeśli wynik się obroni, będzie to najmocniejszy dotąd przykład AI w roli współautora odkrycia naukowego.
Hipoteza dotyczy rozkładu liczb pierwszych i położenia zer tzw. funkcji dzeta. Alpöge twierdzi, że jego metoda obejmuje też uogólnioną hipotezę Riemanna, a z czasem także jej rozszerzoną wersję. Na swojej stronie opisał, jak wyglądała praca z modelem:
„Claude i ja sformalizowaliśmy też rozumowanie bez dodatkowych założeń. (…) Tym razem Claude zostawił mnie daleko w tyle tuż przed metą”. Levent Alpöge, za wpisem Simona Willisona
Dowód w Lean i dwa lata czekania
Ważny szczegół: dowód zapisano w Lean, języku, w którym komputer krok po kroku sprawdza poprawność matematycznego rozumowania. To nie zastępuje oceny ekspertów, ale utrudnia przemycenie błędu. Nagrodę w wysokości 1 mln dolarów przyznaje Clay Mathematics Institute. Według jego zasad rozwiązanie musi zostać opublikowane, przetrwać co najmniej dwa lata krytyki i zyskać ogólną akceptację środowiska. Do tej pory oficjalnie rozwiązano tylko jeden problem milenijny: hipotezę Poincarégo.
Według The Verge Alpöge napisał do szefa Anthropic Dario Amodeia w niedzielę wieczorem i sugeruje, że z publikacją czekał do giełdowego debiutu firmy w czwartek 19 listopada. W sierpniu Anthropic pisał, że pracuje z Claude nad tym problemem, ale nie spodziewa się, że użyte techniki doprowadzą do dowodu. We wrześniu OpenAI ogłosiło rozwiązanie innego problemu milenijnego, równań Naviera-Stokesa. Użyło do tego 10 tys. agentów, a wynik do dziś budzi spory o wykorzystanie niepublikowanych prac innych matematyków.
Tego samego dnia: dowód człowieka i błędy wskazane przez AI
Ciekawy kontrast pojawił się kilka godzin później. Ravi Vakil, matematyk ze Stanforda, w pośpiechu opublikował szkic dowodu uogólnionej hipotezy Riemanna autorstwa Alessandra Masullo, napisany w całości bez AI. Po około 8 godzinach dopisał, że kilka osób zgłosiło mu problemy w tym dowodzie, znalezione z pomocą różnych modeli AI. Jednego dnia AI była więc zarówno współautorem, jak i recenzentem.
Co to znaczy dla firm w Polsce
Lekcja jest praktyczna. AI potrafi dziś wytworzyć więcej, niż ludzie zdążą sprawdzić, dlatego wartość rośnie po stronie weryfikacji. W firmie przekłada się to na proste zasady: wynik od AI musi dać się sprawdzić, najlepiej automatycznie. W kodzie służą do tego testy, w analizach odtwarzalne obliczenia, w umowach porównanie z dokumentem źródłowym. Warto też używać drugiego modelu jako recenzenta, bo jak pokazał przypadek Masullo, AI dobrze wyłapuje luki w cudzym rozumowaniu. Ostatnie słowo zostaje jednak przy człowieku, który rozumie, co podpisuje.
Źródło: The Verge (EN), 20 listopada 2026. Kontekst: Simon Willison, cytat z oświadczenia Alpöge (EN) oraz Ravi Vakil o dowodzie Masullo (EN).



