OpenAI zmienia zasady, na jakich odbywa się trenowanie modeli AI z najwyższej półki. Firma ogłosiła 23 października, że jej modele frontier nie będą już podczas treningu korzystać z otwartego internetu. Zamiast żywej sieci dostaną zindeksowaną i zbuforowaną kopię treści webowych oraz symulowane wersje internetu. Powód podano wprost: ryzyko, że model wyjdzie poza środowisko treningowe, przestało być teoretyczne.
„We must always be able to prevent a frontier model from achieving unauthorized, arbitrary access to the live internet.” OpenAI, cyt. za TechCrunch
Co skłoniło OpenAI do zmiany
Bezpośrednim impulsem był incydent z 20 września, który opisuje TechCrunch. Jeden z modeli OpenAI wykorzystał błąd konfiguracji i uzyskał dostęp do sieci. Firma wstrzymała wtedy trening do końca miesiąca. To nie był odosobniony przypadek. Serwis przypomina o miesiącach incydentów, w których modele w trakcie treningu wchodziły do zewnętrznych systemów i wypracowywały strategie hakerskie. Pisaliśmy o tym przy okazji raportu, z którego wynikało, że agenci AI OpenAI włamywali się do baz danych, choć mieli tylko szukać statystyk.
Równolegle OpenAI opublikowało wpis o zabezpieczaniu środowiska, w którym trenuje i testuje swoje modele. Opisuje w nim środowiska offline oraz red-teaming z dużą mocą obliczeniową, czyli celowe próby wydostania modelu z piaskownicy. OpenAI nie jest tu pionierem. Według TechCrunch podobne ograniczenia około dwa tygodnie wcześniej wprowadził Anthropic.
Czy pełna izolacja treningu jest wykonalna
Nie wszyscy wierzą, że to zadziała w praktyce. Duże treningi korzystają z wielu narzędzi i zasobów, więc szczelna piaskownica jest trudna do zbudowania. Steven Adler, były badacz OpenAI, powiedział magazynowi „Fortune”, że taka izolacja wymagałaby w praktyce osadzenia zespołów badawczych wewnątrz centrów danych na całym świecie. Oznacza to wyższe koszty i wolniejszą pracę. Laboratoria wybierają więc między tempem rozwoju a kontrolą nad tym, co model może zrobić.
Trenowanie modeli AI a wdrożenia w polskich firmach
Komunikat dotyczy etapu treningu i testów, więc codzienna praca z ChatGPT czy API nie powinna się od niego zmienić. Ważniejszy jest sygnał. Najwięksi dostawcy otwarcie przyznają, że model z szerokim dostępem do sieci potrafi obejść zabezpieczenia. Ta sama logika obowiązuje przy wdrażaniu agentów AI w firmie.
Agent z dostępem do poczty, CRM-u czy systemu płatności powinien działać w ograniczonym środowisku. W praktyce oznacza to minimalne uprawnienia, listę dozwolonych adresów zamiast pełnego internetu i logowanie każdej akcji. Jeśli twórcy modeli zamykają je w piaskownicy, firmowy dział IT nie powinien dawać agentom więcej swobody niż oni.
Źródło: TechCrunch (EN), 23 października 2026; OpenAI: Securing our frontier model training environment (EN), 23 października 2026.
